فروشگاه محصولات آموزشی و سرگرمی

فروشگاه اینترنتی دانش لند | خرید کتاب کمک درسی | خرید بازی فکری | خرید کتاب کودک و نوجوان

کتاب کمک آموزشی و عمومی | بازی فکری | چند رسانه ای

پیشنهاد ویژه
313/00

دلیل ترس از تاریکی هیولای زیر تخت تان نیست!

خلاصه:

پژوهشگران با مطالعه اسکن مغز افرادی که در معرض نور و تاریکی قرار گرفته بودند، مکانیسم های احتمالی موثر بر پاسخ ترس در برابر تاریکی را شناسایی کرده اند.

دلیل ترس از تاریکی هیولای زیر تخت تان نیست!
انواع بردگیم و بازی های رومیزی کتاب های تست آزمون سراسریتخفیف کتاب های گاج و کلاغ سپیدآموزش نرم افزارهای تخصصی و کاربردی منابع آزمون تیزهوشان و مدارس نمونهمنابع آزمون کاردانیانواع بازی های ساختنی و لگو انواع بازی های کارتی دی وی دی های آموزشی کمک درسی کتاب های داستان برای نوجوانان و کودکان کتاب تست کنکور هنر
ترس واکنش معمول همه انسان ها چه در کودکی و چه در بزرگ سالی در برابر تاریکی است و اکنون دانشمندان فکر می کنند ممکن است مکانیستم های مغزی پشت صحنه آن را کشف کرده باشند. مکانیسم های مذکور خصوصا در چند منطقه از مغز عمل می کنند.
آمیگدال مغز مسئول پردازش احساسات و تنظیم پاسخ ترس ما است. به گزارش Science Alert، مطالعه جدید نشان می دهد چگونه فعالیت مغز در این منطقه مواجهه ما با نور و تاریکی تغییر می کند. پژوهشگران در مقاله شان می نویسند: «نور در مقایسه با تاریکی فعالیت آمیگدال را سرکوب کرد. قرار گرفتن در معرض نور متوسط در مقایسه با نور کم موجب سرکوب بیش تر فعالیت آمیگدال شد.» علاوه بر این، به نظر می رسد وجود نور ارتباط بین آمیگدال و قشر پیش پیشانی شکمی میانی را تقویت کند که بخش دیگری از مغز است و با کنترل حس ترس در ما ارتباط دارد.
در مطالعه جدید پژوهشگران اسکن های FMRI مغز ۲۳ نفر را تجزیه و تحلیل کردند که در معرض دوره های ۳۰ ثانیه ای از نور کم (۱۰ لوکس) و متوسط (۱۰۰ لوکس) قرار می گرفتند. همچنین، وقتی در تاریکی قرار می گرفتند (کم تر از یک لوکس)، اسکن ها در کل حدود ۳۰ دقیقه طول کشید. ناگفته نماند نشان داده شده است که نور متوسط موجب کاهش فراوانی در فعالیت آمیگدال و نور کم سبب کاهش بیش تری می شود. همچنین هنگام روشن بودن چراغ ها، اتصال عملکردی بزرگ تری بین آمیگدال و قشر پیش پیشانی شکمی میانی وجود داشت.
به عبارت دیگر، ‌براساس نتایج حاصل از این نمونه کوچک از داوطلبان می توان گفت نور ممکن است مراکز کنترل ترس مغز ما را فعال نگه دارد. برای درک این مسئله که دقیقا چه اتفاقی می افتد، به داده های بیش تری نیاز داریم؛ اما قبلا نشان داده شده که قطع ارتباط میان مناطق مغزی مذکور با اضطراب مرتبط است. پژوهشگران می نویسند: «این تاثیرات ممکن است از طریق کاهش در حس منفی مرتبط با ترس و بهبود پردازش عاطفه منفی به اثرهای بهبود دهند خلق و خو دیده شده در نور موثر باشند.»
ارتباط بین نور و تاریکی و فعالیت مغز به خوبی ثابت شده است: تغییر در نور به ما کمک می کند تا زمان خواب مان را متوجه شویم. علاوه بر این، بر میزان هوشیاری و خلق و خوی ما نیز می تواند اثر بگذارد. این امکان وجود دارد داشتن قدرت کنترل مواجهه با نور (آن چه فقط در تاریخ تکاملی بسیار اخیر خود توانایی آن را داشته ایم) بتواند راهی برای مقابله با این ترس خاص باشد.
درحال حاضر، شیوه های درمانی معروف به نور درمانی به طور گسترده ای برای درمان مشکلاتی مانند افسردگی استفاده می شود؛ اگرچه دانشمندان به خوبی از چگونگی و علت تاثیر آن ها آگاه نیستند. کلید این تاثیر می تواند در سلول های گانگلیونی حساس به نور شبکیه (ipRGCs) باشد که نور را از چشم می گیرند و آن را به بخش های متفاوتی از مغز ارسال می کنند. گام بعدی کسب دانش بیش تر درباره نحوه تعامل آن ها با آمیگدال است. پژوهشگران در انتها می نویسند: «برای درک مشارکت منحصر به فرد زیر مجموعه های مختلف سلول های گانگلیونی حساس به نور شبکیه و گیرنده های نوری دیگر در جنبه های بصری و غیر بصری پاسخ های نوری، به پژوهش های بیش تری نیاز است.»
این پژوهش در مجله Plos One منتشر شده است.
 
منبع: ScienceAlert
مترجم: شروین محمدی‌مقدم
 

ارسال نظر

ارسال نظر

5/5 0 0 0